علیرغم آنكه خیلی ها پیش بینی می كردند علی كریمی روی نیمكت بازی را تماشا می كند، شماره ی 8 بایرن مونیخ 90 دقیقه ی تمام در میدان بود. هانوفر در زمین خود با انگیزه ی فراوان و به شكلی انتحاری برابر بایرن مونیخ به میدان آمده بود، آنها حتی تا دقیقه ی 88 به آرزوی خود رسیده و با گل برداریچ می رفتند تا دومین شكست را به مونیخی ها تحمیل كنند. اما بالاك در واپسین لحظات تماشاگران هانوفر را به سكوت كشاند.

علی كریمی در این دیدار به خوبی از عهده ی وظایف محوله بر آمده و در چند مورد می توانست صاحب گل باشد كه از بخت بد، بهترین فرصت او به تیر دروازه برخورد كرد.كریمی در این بازی خوب دفاع كرد،به موقع به كمك خط حمله آمد و در یك بازی درگیرانه بسیار توانمند و امیدوار كننده بود. به طوری كه ماگات در پایان بازی عملكرد كریمی را ستود و سایت بایرن مونیخ بلافاصله پس از بازی نوشت كه حضور كریمی در میدان مثل یك شوك بود.
درگیری های او در میانه ی میدان در كارهای دفاعی ، بیم مصدوم شدن این بازیكن را می داد و او یك كارت زرد را هم در اواخر بازی نوبر كرد.
در پایان بازی كریمی گفت: " بازی بسیار خشن و فیزیكی بود، ما در غیاب لوسیو و در نیمه ی دوم با رفتن كان، بیشترین توجه و انرژی را در كارهای دفاعی هزینه كردیم و علیرغم آن كه بازیكنان هانوفر انگیزه ی فوق العاده ای برای پیروزی داشتند، اما فرصت های خوبی از جمله برخورد 2 توپ به تیر دروازه و چند تك به تك با دروازه بان را از دست دادیم كه به طور كلی می توان نتیجه ی مساوی را عادلانه دانست. "  كم كم همانطور كه قول داده بودم، به آمادگی مطلوب نزدیك می شوم"
كریمی در مورد بازی با میلان گفت: " از كارهای ماگات هیچ كس سر در نمی آورد، همانطوری كه در این بازی نیز اكثر كارشناسان و روزنامه نگاران، نتوانستند فكر ماگات را بخوانند و تیم بایرن مونیخ را اشتباه ارنج كرده بودند. تا داخل رختكن هیچ كس نمی داند چه بازیكنی در تركیب فیكس است."